تاريخچه ضرب وچاپ پول و انواع آن / سحر عامری

اختصاصی همای گیلان: پول مانند شمشير است،در دست انسان منصف وسيله اى براى احقاق حق و استقرار عدالت _ مانند ذوالفقار امام على (ع) _ و در دست زنگى مست ، عامل تخريب ، ويرانى و قتل .
ضرب المثل معروفى مى گويد: ” انسان اشرف مخلوقات است و پول اشرف مخلوقات انسان.” پول از يك سو مى تواند سفره ى كلبه بى رونق ولى مصفا را رونق بخشد و از سوى ديگر، عاملى براى بدبختى به شمار رود ،مثلا : درتهيه و توزيع مواد مخدر و سلاح هاى ميكروبى و شيميايى مورد استفاده قرار گيرد.

از نظر تاريخى ، پيدايش پول به هزاره چهارم قبل از ميلاد و به منطقه خاورميانه ، باز مى گردد ، قبل از اين اختراع بزرگ دادوستد مردم از طريق مبادله كالا به كالا و خدمات (پاياپا) انجام مى شد ، اين تبادل دشوارى هايى داشت ، از جمله:
١. صاحب جنس بايد در خواست و خواهان جنس خود را مى يافت.
٢. او مى بايست كالايى را كه طرف مقابل عرضه مى كرد ، به طور اجتناب ناپذير مى پذيرفت.
٣. در صورت توافق ، مكانيزم ثابت و دقيقى براى اطمينان بخشى سنجش دو كالا وجود نداشت.
از اين روى ، به تدريج كالا هايى كه مشترى و طرفدار بيشترى داشت ، در هر جامعه معيار سنجش و مبادله به شمار رفت ، اين معيار در هر كشور ، مبتنى بر مقتضيات خاص ان كشور بود ، در هندوستان صدف ، در ايران غلات ، در تبت چاى ، در روسيه پوست سمور و در حوالى مديترانه گوسفند معيار قرار گرفتند.
با گذشت زمان ، تلاش شد تا واحد ارزش و معيار را بر عنصرى تمركز دهند كه باداشتن حجم كم ، ارزش فراوانى داشته باشد ، پس فلز مورد توجه قرار گرفت ، از اين نظر مى توان تحليل ادام اسميت را پذيرفت كه : پول را نه قدرت دولت و نه اراده ملت كه ، غريزه نياز همگانى بوجود اورده است. از انجا كه مردم بدوى به علت شفافيت طلا و نقره ، از ان ها به عنوان زينت الات استفاده مى كردند ، به تدريج و در گام اول : دولت ها به ضرب سكه با وزن و عناوين مشخص اقدام كردند ، اولين ضرب سكه در ايران ، به دوران داريوش هخامنشى باز مى گردد كه دريك ( ذريك ) ناميده مى شد.
تا اوايل قرن بيستم ميلادى براى پول سه وظيفه در نظر مى گرفتند :
١. وسيله مبادله
٢. معيار ارزش
٣. ذخيره ارزش
گام دوم براى تعيين پول ، چاپ و انتشار پول كاغذى ( اسكناس ) بود ، پالمسراخ ، بانكدار سوئدى و موسس بانك استكهلم اولين كسى بود كه اسكناس را انتشار داد و ان را به جاى قبوض سپرده به جريان انداخت شيوه ايى كه هم چنان رواج دارد.
سومين گام پول تحريرى است ، موجودى هاى افراد در حساب هاى جارى كه موجودى خود را به صورت سپرده نزد بانك ها به امانت مى گذارند ، هر موقع تمايل داشته باشند مى توانند با صدور چك از موجودى خود در معاملات استفاده كنند ، در واقع موجودى ان ها حكم پول و وسيله مبادله دارد ، استفاده از چك به اوايل قرن نوزدهم ميلادى برمى گردد كه در اغاز استفاده از ان بسيار محدود بود و به واسطه مزاياى فراوان كاربرى وسيع يافته است ، در امريكا بيش از ٨٣٪‏ ، در انگلستان حدود ٧٨٪‏ ودر فرانسه ٧٥٪‏ فعاليت هاى مالى و پولى از طريق چك انجام مى شود.
امروزه كارت هاى اعتبارى هم نقشى مهم در ساختار جابجايى و انتقال سپرده هاى مالى بر عهده دارند كه به نظر مى رسد با گذشت زمان نقش اين كارت ها ، بيشتر نيز خواهد شد.

سحر عامرى،  دانشجوى كارشناسى ارشد حسابدارى