علي(ع) از زبان علي / دکترمحمدتقی یونسی ،هیات علمی دانشگاه آزاد رشت

اختصاصی  همای  گیلان:  ماه ها وسال ها مي خواستم قلم بردارم از علي بنويسم ،هربار ندايي از درون نهيبم مي زد كه توچه گستاخي ؟عرصه سيمرغ نه جولانگه توست .
هربار قلم را برنداشته ،زمين مي گذاشتم ،روزي به اين انديشيدم كه علي را از زبان علي معرفي كنم .

ان چه در بند بالا نوشتم مضمون بخشي از مقدمه كتاب مرحوم دكتر جعفر شهيدي -از پژوهشگران برجسته معاصر -است ،درمقدمه كتاب “علي از زبان علي ” ،كتابي با سي واندي تجديد چاپ وبا تيراژ كم نظير ٢٠٩ هزار نسخه.

دليل استقبال اين كتاب البته گوناگون است ،به تعبير ژرارژنت ،فرامتنيت ،نام وقلم شهيدي يكي از ان هاست وبي شك دلدادگي مردم به علي (ع)دليلي ارجح تراست .

نويسنده،امام همام را بازباني روايي از دريچه وچشم انداز نهج البلاغه معرفي كرده است،او كاملا اهل بيت را مي شناسد،آثارش در باره فاطمه (س)،قيام امام حسين (ع)وامام سجاد(ع) و ديگر اثارش در محدوده وزمينه صدر اسلام مؤيد نظرم هست .

در ظلمت شب شهادت مولايم علي ،از خودم مي پرسم ايا علي را مي شناسي ؟به اووارمان هايش عشق مي ورزي ؟ در جغرافياي فكري امام گام مي نهي ؟امتداد نسيم نگاه مهربان او،درمنش وروش تو جاري است ؟درسايه سار رفيع انديشه هايش قدم مي زني ؟

هرچه بيشتر از خودم مي پرسم ،دستان خالي ام را نزديك تَر مي يابم !گرفتار يك پارادوكسم ! علي را مي خوانم بي ان كه بشناسمش ،علي را مي جويم بي ان كه بدانم بايد در كدامين نقطه بيابمش ،مدعي شيعه علي ام بدون ان كه در مسيري كه ترسيم فرموده است،حتي لختي درنگ كنم و….
اگردراين شب قدر ،كه شب استغفار است،از خداي علي وعلي (ع)طلب مغفرت نكنم وصداي بي كسي هايم را نجوا ننمايم،پس دستان خالي وخسته ام را بر كدامين درگه بياويزم .دستانم را به سوي اسمان بلند مي كنم اما شورشي دردلم برپاست وتنها كارم :نگاهي خجل به دستان سراسر تهي ام تا شايد قطره اي از باران مغفرت الهي ويا نمي از رحمت مادرم فاطمه (س) نصيبم شود ،شايدوحديث نفس مي كنم خوش به حال انان كه علوي وفاطمي اند .

كتاب فضل ترا اب بحر كافي نيست
كه تركنم سرانگشت وصفحه به شمارم

دکترمحمدتقی یونسی ،هیات علمی دانشگاه آزاد رشت

 

14380610577