محاكمه ،بازداشت و انفصال نمكي كمترين مرهم بر زخم آسیب ديدگان از كرونا ✍️ عليرضا مددي مژدهي دانشجوي دكتري زبان و ادبيات فارسي
اختصاصی همای خبر/برخي از دردها ، زخم ها و تأملات جسمي و روحي به قدري عميق و جانسوز هستند كه با هيچ عنصر و يا ماده ايي التيام نمي يابند ، خسارت هاي جبران ناپذير كرونا از جمله ي انهاست ، موضوع زماني حسرت انكيزتر مي شود كه پرپر شدن جان عزيز و عزيزاني در ايران سربلند بر ان افزوده شود .
شوربختانه در دولتي كه مدعي تدبير بود ، بي تدبيرترين ادم براي حياتي ترين امر كشور به كار گرفته شد ، علاوه بر بحث هاي شبهه ناك حضور نمكي در شركت هاي خاص ورود دارو ، الينه شدن وي در واكسن بركت ، بي نزاكتي اش در گفتمان اجتماعي و با مخالفان و…
كشته شدن مظلومانه بيش از صد هزار نفر -صرفا مطابق آمار رسمي -كاملا بي كفايتي ، سوي تدبير و خيانت نمكي را به مردم ، ارمان هاي وزارت بهداشت نشان مي دهد ،
پرسش اين است
ايا صرف تغيير دولت و انتصاب و يا انتخاب وزيري ديگر كافي است ؟ ايا نبايد نمكي به جرم دخالت در قتل نفس، حتي جمع وسيعي از شهداي كادر درمان محاكمه شود
و باقي مانده عمرش را در زندان به عواقب غرور و عملكرد سوي خودش بيانديشد
و شايد به خروار خروار غمي كه در ايران عزيز پاشانده است ، درنگي كند ؟