گیلان؛ پتانسیلِ معلق در انتظار زیرساخت

گیلان؛ پتانسیلِ معلق در انتظار زیرساخت

 

شکاف میان ظرفیت‌های دریایی و توان لجستیکی؛ مانعی در مسیر تبدیل شدن به قطب تجاری منطقه

 

همای خبر؛ گیلان با برخورداری از موقعیت راهبردی در حاشیه خزر و افزایش چشمگیر ترافیک دریایی — که تردد کشتی‌ها را از ۳ فروند به بیش از ۳۰ الی ۴۰ فروند در هفته رسانده — در آستانه تحولی بزرگ در عرصه تجارت منطقه‌ای قرار دارد. واردات ۵۰۰ هزار تن روغن خوراکی در نیمه نخست سال و نقش‌آفرینی استان به عنوان پشتوانه تجاری و ترانزیتی برای استان‌های مختلف کشور، گواهی روشن بر این ظرفیت بی‌بدیل است.

 

با این حال، این شریان رو به رشد به دلیل «شکاف عمیق زیرساختی» با مانعی جدی مواجه شده است. پیشرفت فیزیکی ۲۹ درصدی راه‌آهن رشت-آستارا، کمبود انبارهای تخصصی و اسکله‌های مجهز، نبود پایانه مدرن صادرات محصولات کشاورزی (همچون کیوی) و میدان تره‌بار مرکزی در رشت، فقدان سایت نمایشگاهی بین‌المللی، و از همه مهم‌تر، گره‌های کور ناشی از ناپایداری مقررات ارزی و فرآیند فرسایشی ثبت سفارش، ظرفیت‌های استان را در وضعیت «تعلیق» قرار داده است.

 

اکنون فراتر از اعلام آمارهای امیدوارکننده، چالش اصلی تولیدکنندگان و صادرکنندگان، کمبود اعتبارات و کُندی پروژه‌های زیربنایی است. مدیران استان بارها مطالبات بخش صنعت و تجارت را فریاد زده‌اند؛ اما گیلان برای گذر از جایگاه یک «گذرگاه عبوری» و تبدیل شدن به «قطب تجاری پایدار»، بیش از هر چیز به اراده دولت در تأمین مالی پروژه‌های لجستیکی، ریلی و بندری نیاز دارد.

 

پرسش همای خبر

آیا مسئولان کشوری اراده‌ای برای تزریق اعتبار به این شریان‌های حیاتی و نجات پتانسیل‌های تجاری گیلان از وضعیت معلق کنونی دارند؟