«فنجان‌های بلورین در دستِ فردا؛ لاهیجان چگونه به پایتختِ روایتِ طلای سبز بدل شد ؟

«فنجان‌های بلورین در دستِ فردا؛ لاهیجان چگونه به پایتختِ روایتِ طلای سبز بدل شد ؟

 

رویدادها وقتی از حد یک آیین تشریفاتی فراتر می‌روند که ریشه‌دارترین عناصر هویت یک اقلیم را نشانه بروند. دومین جشنواره ملی رسانه‌ای «چای» در لاهیجان؛ عروس شهرهای گیلان، بار دیگر اثبات کرد که چای در فرهنگ و اقلیم ایران‌زمین، تنها یک نوشیدنی متداول نیست؛ بلکه شریان حیاتی اقتصاد محلی، سپر محافظ محیط زیست و سند هویتی نسلی است که حیات معیشتی‌شان با بوته‌های سرسبز گره خورده است. در خطه‌ای که به گفته مسئولان، این محصول استراتژیک پل ارتباطی میان تاریخ، فرهنگ و اقتصاد شهر و کشور است، برگزاری چنین رویدادهایی تلاشی است برای بیرون آوردنِ صنعت چای از انزوا و بازتعریف آن در ترازوی ملی.

 

زنجیره‌ای که از خاک تا بازار امتداد دارد

 

آمارها و رویکردهای اعلام‌شده از سوی متولیان امر گویای وسعت این گستره است؛ فعالیت ۵۰ هزار خانوار چایکار که با تولید سالانه بیش از ۱۳۰ هزار تن برگ سبز و بالغ بر ۲۵ هزار تن چای خشک، ارزشی اقتصادی فراتر از چهار هزار میلیارد تومان را خلق می‌کنند، به همراه فعالیت چرخه کارخانجات و صنایع تکمیلی، نشان‌دهنده عمقِ اثرگذاری این صنعت است. حبیب جهانساز، رئیس سازمان چای کشور، با اشاره به مدیریت واردات و صیانت از تراز تجاری به نفع تولید داخل و همچنین نقش بازدارنده بوته چای در فرسایش خاکِ اراضی شیب‌دار، بر ضرورت صیانت همه‌جانبه از این ثروت ملی تأکید کرد.

 

رسانه؛ دیده‌بانِ بیدارِ مزرعه و صنعت

 

 

ارسال ۳۵۲ اثر فاخر از اقصی‌نقاط کشور به دبیرخانه جشنواره و تجلیل از ۳۲ برگزیده (از جمله درخشش فاطمه هادی‌پور، عکاس ایسنای گیلان)، بستر مناسبی را فراهم آورد تا اصحاب قلم و رسانه بار دیگر نشان دهند که می‌توانند در کنار مطالبه‌گریِ هوشمندانه برای رفع دغدغه‌های معیشتی کشاورزان و کارخانه‌داران، روحیه امید و خودباوری را در کالبد زنجیره تولید جاری سازند. تلفیق نگاه فرهنگی مدیرکل ارشاد و فرماندار لاهیجان با عزم مدیریت شهری برای رونق این صنعت، نویدبخش حرکتی هم‌افزا در مسیر توسعه پایدار است.

 

پرسش همای خبر :

تا چه زمانی قرار است اقتصاد چای، در مواجهه با چالش‌های بازار و تصمیمات مقطعی لرزان بماند و آیا روایت‌های رسانه‌ای می‌توانند به تنهایی این زنجیره استراتژیک را از بند روزمرگی رها کرده و به مزیت رقابتی پایدار در بازارهای ملی و بین‌المللی تبدیل کنند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *