وقتی میز خدمت به تریبونِ تواضع بدل شد

در میانِ کلامِ پر از مطالبه و شلوغیِ میزهای خدمت، گاهی سکوتی از جنسِ احترام، تمامِ فضا را پر می‌کند. در حاشیه نماز جمعه این هفته املش، شاهدِ صحنه‌ای بودیم که فراتر از گزارش‌های اداری، از قلبِ انسانیت حکایت داشت؛ جایی که فرماندار املش، با بوسه‌ای بر پیشانیِ یک شهروند، به جایِ پاسخ‌هایِ معمول، درسِ تکریم و کرامت را در ساحتِ مدیریت رقم زد…

 

 

 

 

 

درهیاهوی هفته دولت، حاشیه نماز جمعه املش شاهد صحنه‌ای بود که فراتر از یک رویداد اداری، بر انسانیت تأکید داشت. در جریان برپایی میز خدمت، محمدمهدی مظفری، فرماندار املش، در مواجهه با نجابتِ کلام و صبرِ یک شهروند برای طرح مطالباتش، پاسخی متفاوت داد. او بی‌اعتنا به قواعدِ خشکِ اداری و در اقدامی که بوی همدلی می‌داد، بر پیشانی آن شهروند بوسه زد؛ گویی می‌خواست بگوید که این مسئولیت، پیش از آنکه حکمی اجرایی باشد، عهدی برای تکریم مردم است. این حرکت، اگرچه کوچک می‌نماید، اما در حافظه جمعی شهروندان، نمادی از پیوندِ ناگسستنی دولت و ملت شد؛ یادآوریِ این حقیقت که خدمت به مردم، بیش از آنکه یک وظیفه باشد، افتخاری است که تنها با «کرامت» معنا می‌یابد.