یادی از شهید عزیز پور ابراهیمی…/ دکتر محمد تقی یونسی رستمی

اختصاصی همای گیلان: دلنوشته زیر واقعیتی ست که از سوی دکتر محمد تقی یونسی رستمی خطاب  به دانشجویانش قلمی شده است و پایگاه  خبری همای گیلان برای استحظار مخاطبین عزیز  آن  را منتشر  می کند:

سروران گرامي ،در فضاي سنگين وكسل كننده روزهاي امتحان قرار داريدشايد خواندن ان چه امروز -ساعت حوالي دوازده -برايم روي داد براي شما خالي از لطف نباشد:
تلفنم زنگ خورد مطلبي شنيدم ورفتاري را مشاهده كردم كه برايم سخت اموزنده ودرس افرين بود ،يكي از همكاران گروه به من زنگ زد بي رمق بود صدايش را به سختي مي شنيدم ،حالش را پرسيدم گفت: فلاني خوب نيستم ،أصلا خوب نيستم منتظر نماند بپرسم چرا ؟ادامه داد اقاي ابراهيمي شوهر خانم داناي خودمون شهيد شد دو كلمه اخر را به گمانم هم زمان كه أشك كه مي ريخت ،مي گفت ومن ماندم وصداي هق هق گريه اش !
ومن سبك وسبك تَر شدم ،اين دوست نازنينم در حين تاثرشديد گفت :از وقتي شنيدم بي تابم ،چندبار ديده بودمش ،چه مردشريفي بود ؟چه مرد نازنيني بود؟…مي گفت ومي گريست
ومن با همه وجودم دكترراتحسين كردم ،دل دلينش اورا اسماني كرده بود،از واژه واژه هايش معرفت فرو مي ريخت .
دكتر نتوانست صحبتش را ادامه دهد ،پوزش خواست ،او ديگر گريه نمي كرد ضجه مي زد ومن ماندم وسكوت ،سكوتي كه مملو از فرياد بود ،سكوتي كه ياد پور ابراهيمي عزيز را بر لب داشت،سكوتي كه تمامي شهداي مدافع حرم را تحسين مي كرد ودر اغوش مي كشيد .
دكتر مي گريست ومي گريست ،به گفته خودش بعداز شنيدن خبر چهل وپنج دقيقه فرصت خواست تا به خودش ايد وبه من زنگ بزند ومن افتخار مي كنم معلمي هستم كه چنين همكاران با معرفت ،نازك دل وقدرشناسي دارم ،در جمع چنين دانشجوياني روزگاراست مي گذرانم كه براي پر كشيدن و اسماني شدن شوهر ويا عزيزان خود مانع نيستند وگاه مشوق هم هستند .
من مفتخرم كه معلم گروه زبان وأدبيات فارسي دانشگاه ازاد رشتم .
شهداي ارجمند مدافع حرم:
همه ما مي كوشيم تاانديشه تابناك وولايي تان را مانند نام شريف تان هرگز از ياد نبريم ،ما به خوبي مي دانيم كه اسايش امروز مان مان مرهون عزت نفس وجان فشاني شما سربازان ولايت است .

دکتر محمد تقی یونسی رستمی