اختصاصی همای گیلان:در این شماره به طور مختصر درباره رمان یا داستان بلند سخن خواهیم گفت .
رمان یا (novel) مهم ترین و مقبول ترین شکل ادبی امروز است و به داستان منثور بلند و طولانی رمان می گویند و رمان در واقع داستان بلند است که از اتصال چندین داستان و صحنههای گوناگون به وجود میآید، رمان از نظرمایه های سبکی به چهار نوع :رمان شخصیت، رمان حوادث ،رمان نامهای و رمان اندیشه تقسیم میشود.
و سابقه رماننویسی در زبان فارسی دیرینه است داستان های بلند پهلوانی ،بختیارنامه، واژه نامه سمک عیار در قرون پنجم و ششم قمری حکایت از این قدمت دارند .شاید بتوان دلایل زیر را به عنوان مشوقان اصلی گسترش رمان نویسی و رمان خوانی در ایران بر شمرد: -جریان فرهنگی غالب در دوره صفویه توجه بر داستانهاي بلندبود،
– تغییر بافت اجتماعی و صنعتی شدن اصفهان به عنوان سلسله صفویه به تدریج گسترش تعداد کارخانه ،کوچ کشاورزان ، رشد حاشیه نشینی ،شکل گیری طبقات صنعتگر و خرده بورژوا، اعزام محصلین به اروپا در دورههای قاجار و پهلوی اول، آشنایی بادستگاه چاپ آشنایی با زبان و ادبیات فرانسه اصیل ازسوي فرهیختگان …..از این منظر زبان طبقات بالا با زبان عامیانه نزدیک شد متن هایی که از نظر سطوح زبانی و فکری و ادبی عامیانه بودند افزايش مخاطب داشتند.،،قهوه خانه ها ،نقالی ها و شاهنامه خوانی ها نیز به این اتصال و وحدت کمک کرد۰
رمان رونوشتي نزدیک به حقایق زندگی انسانها اخلاق وآداب آنهاست .سروانتس با انتشار دن كيشوت توهم و واقعیت را به نحوی ماهرانه در مقابل یکدیگر قرار داد ؛شوالیه با اخطار گذشته میخواهد در دوره مدل زندگی کنند. رمان بیان واقعیت های اجتماعی با استفاده از تکنیک های زبان است و زبان گویا و پخته عصر مدرنیته به شمار میرود،رمان اين عصر مبين اندیشه های نو ،مترقی ،آکنده از درد و رنج شادی و غم و عشق مردم کوچه و بازار است به رمانهاي آغازین ایرانی که به شیوه مغرب زمین نوشته شده اند از جمله عبارتند از: عشق و سلطنت از شیخ موسوی ،ستارگان و فریب خورده از آخوندزاده ،شهریار هوشمند از شیخ زنجانی… و صادق هدایت با انتشار سه قطره خون بوف کور و سگ ولگرد سطح فنی و تکنیکی رمان ایرانی را ارتقا بخشید.
پایان